MALAMIG NA LANGIT (Ika-19 labas)

TULUYANG tinanggal ni Almira ang kanyang panty sa tapat ni Romano.

Ipinagbuyangyangan ang matambok at cute niyang monay sa harapan ng huli.

Sinimulan na ang pagpapainit sa binata na hindi tinitigasan sa keps na buhay.

Tumingin naman si Romano.

Malungkot ….

Nanghihinayang …

Halos mayanig ang buong beerhouse nang sa ibang audience naman ipagbuyangyangan
ni Almira ang cute na pintuan ng langit.

Isang lasing ang hindi nakapagpigil.

Biglang tumayo.

“LINTIK KA, ALMIRA! TIGAS NA TIGAS NA AKO! MAGDADYAKOL NA AKO!” sigaw nito sabay hubo ng kanyang pantalon.

Sambulat ang malakas na tawanan.

Pero natapos na ang music.

Hangos na bumalik na sa back door ang bold dancer.

Makalipas ang ilang saglit, bumalik na si Almira sa table ni Romano.

Seksi ang suot pero hindi na bastusin.

Naupo siya sa tabi ng lalaki.

“Nag-enjoy ka ba sa show ko?” tanong ni Almira kay Romano.

“Oo naman!” mabilis na sagot ng binata.

“Tinigasan ka?”

Umiling si Romano.

Biglang pumatong ang isang kamay ng babae sa hita ng lalaki.

Gumapang paakyat hanggang sa pumatong sa ibabaw ng pundilyo …

Pumisil …

Malambot …

Napailing-iling ang babae.

“Isnabero talaga! Pero sa laki ng ibabayad mo, kung kinakailangang lagyan ko ng tukod ang ratbu mo, gagawin ko para lang tumayo!” pabirong sabi ni Almira.

Nakailang sayaw pa ang una bago natapos ang kanyang bilang …

Mag-uumaga na.

Nang bumalik ang babae sa table ni Romano, dala na ang kanyang bag.

“Nagpaalam na ako sa manager ko. Ayaw niya akong payagan. Hihina raw ang kita ng beerhouse kapag umalis ako. Dahilan ko’y gusto ko nang magbagong buhay kaya kahit labag sa kanyang kalooban ay pinayagan ako,” sabi ng babae sa lalaki.

Binayaran ni Romano ang kanyang bill at magkasabay na silang lumabas ng beerhouse ni Almira.

Sumakay sila sa kanyang SUV.

“Saan ka ba nakatira?” tanong ng babae sa lalaki habang sila ay nagbibiyahe.

“As of this time, sa otel!” sagot ni Romano.

“Saan mo pala ako balak itira habang tinutulungan kitang gumaling?”

“Maghahanap tayo ng paupahang apartment, townhouse or duplex mamaya!”

“Paano nga pala ang magiging system of payment mo sa akin?”

“Kung may savings account ka, ihuhulog ko roon ang pera. Kung  wala, mag-open ka muna!” sabi ni Romano.

“Joke lang! Hindi naman ako nagmamadali. Mukha ka namang mabait kaya malaki ang tiwala ko sa iyo na hindi mo ako lolokohin,” nakangiting sabi ng babae.

Nagpatuloy sila sa pagbibiyahe.

“Mapipilitan pala akong iwanan ang inuupahan kong apartment,” basag ni Almira sa katahimikan.

“Hindi mo na kailangan iyon. Magsasama na tayo na parang mag-asawa kaya magpaalam ka na sa may-ari at kunin mo na ang mga gamit mo roon,” sabi ni Romano.

“Daan muna tayo sa apartment ko!”

“Saan ba iyon?”

Itinuro ni Almira ang daan at dito na sila dumeretso.

“Pagod ako at inaantok. Hindi naman siguro natin kailangang magmadali. Matulog muna tayo at magpahinga,” suhestiyon ng babae at hinila si Romano patungo sa kanyang kuwarto. Itutuloy

loading...

About Gwenn

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply