MALAMIG NA LANGIT (Ika-38 labas)

ANG ginagawa kay Almira sa mga sandali ng pagsasalo nila sa kaligayahan, ini-apply ni Romano sa wala pang karanasan na si Charlene.

Nataranta tuloy ang dalaga …

First time na na-bulldozer ang malulusog niyang suso …

Ngayon lang din niya naranasan na mahawakan ng isang lalaki ang kanyang pagkababae …

Dinidilaan at hinahalikan.

May kasama pang lapang …

Disente ang tingin niya kay Dr. Santamaria  kaya hindi niya inaasahan na magagawa ito sa kanya ng lalaki.

May pagkabastos din pala siya …

Nasa loob ang kulo …

Disenteng bastos …

Pero hindi niya kayang sumbatan ang lalaki sa ginagawa nito.

Gusto pa nga niya itong purihin.

Ang sarap kasi …

Nakakapraning ang dulot na ligaya.

Kaya kung biglang titigil ang lalaki nang hindi pa siya nakakaraos, baka murahin niya ito na may kasama pang sabunot sa tindi ng pagkabuwisit.

Dahil sa kabastusan ni Romano, nakalimot si Charlene.

Nakalimutan na niya na natatakot siya sa dakota nitong kargada.

Panay ang daing na gumiling ang kanyang balakang pero kahit saan niya ito ibaling, parang naka-epoxy ang nguso ni Romano sa pagitan ng kanyang mga hita.

Kaya hindi namalayan ni Charlene na basang-basa na siya pero ang nararamdamang init ng pagnanasa ay hindi nababawasan.

“T-Tama naaa …” taghoy ng dalaga. “Angkinin mo na ako, Romano. Ngayon naaaa ….”

Wala namang sinayang na sandali si Romano.

Karakang pumuwesto sa pagitan ng mga hita ni Charlene.

Hinawakan ang kanyang kanyon at itinutok sa munting kuweba ng dalaga na binubukalan na ng masaganang katas ng kaligayahan.

Nakapikit ang dalaga …

Sabik na naghihintay …

Hanggang sa maramdaman niya na bumunggo na sa pagitan ng kanyang mga hita ang tangke de giyera ni Romano.

Pilit na gumagawa ng sariling daan …

Nang makagiit na ito sa bukana ng kanyang hiwa, biglang natauhan si Charlene …

Gustong itulak ang binata …

Pero mukhang ulol na ulol na si Romano. Kahit tutukan pa niya ito ng baril ay hindi aatras.
Mamamatay siya na sumasalakay.

“M-Masakit, Romano …. dahan-dahan,” may kasamang tapik na sabi niya sa binata.

Pero sa halip na magdahan-dahan, lalo lamang nag-apura ng lalaki.

Damang-dama ni Charlene na parang may napunit sa loob ng kanyang pagkababae sa biglang pagbulusok ng matigas at nag-aapoy na bagay sa kaloob-looban nito.

Nabasag ang panganay na luha ng dalaga …

Umiyak ….

Pero hindi ito nakapagpalubag sa binata na dumikdik na nang husto sa kanyang pagkababae.

Halos magkawindang-windang ang kanyang balakang sa pakiramdam ng dalaga.

May ilang saglit ding nagtiis ng hirap si Charlene bago nag-iba ang kanyang timpla.

Nang mamanhid sa sakit ang kanyang pagkababae, dahan-dahang napalitan ng sarap ang hirap na dinaranas.

Pinabayaan na niyang humataw nang humataw si Romano hanggang sa makaalpas ang nagsusumukdol na init sa loob ng kanyang katawan.

Tigas na paghingi ng sorry ng binata nang makitang nanggigitata sa naghalong katas at dugo ni Charlene ang bedsheet ng kama.

“U-Unggoy ka. Sabi mo’y dahan-dahanin mo pero lalo mong binilisan,” umiiyak na sumbat ng dalaga sa binata.

“P-Pasensiya na. Nawala ako sa aking sarili. Ang sarap kasi,” naghahalo ang hiya at awa kay Charlene na sabi ni Romano. Itutuloy

About Gwenn

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply