MALAMIG NA LANGIT (Ika-52 labas)

SA simula, inspirado si Charlene sa ginagawa.

Pero nang magtagal at hindi pa rin nagri-react ang alaga ni Romano, nagsimula na siyang mainis.

Nangalay na siya at nagsawa …

Pilit na ginising ang asawa …

Umungol lamang ang lalaki.

“Ayaw mong gumising, ha!” inis na sabi ni Charlene.

Biglang dumako ang babae sa bandang ulunan ni Romano …

Inupuan ang mukha ng asawa …

Ikiniskis ang maligasgas na kayamanan sa mukha ng lalaki.

Nang ayaw pa ring kumilos ni Romano, Ginawang permanente ang pag-upo …

Nakabara ang matambok na pu …. sa ilong ng asawa.

Naubusan ng hangin ang lalaki.

Biglang nagising at itinulak palayo si Charlene.

“A-Ano ka ba? Masu-suffocate ako sa ginagawa mo?” naghahabol sa paghingang reklamo ni Romano.

Naggalit-galitan ang babae.

“First night natin ito tapos ay tutulugan mo ako? Nakakainsulto ka ba?” nakapamaywang na sabi ni Charlene.

“P-Pasensiya ka na dahil wala ako sa mood. Antok na antok na talaga ako,” sabi naman ng lalaki at muling umunat sa pagkakahiga sabay pikit.

Sumabog ang pagtitimpi ni Charlene …

Galit na tinapunan ng tingin ang alaga ng asawa na ayaw makisama tapos ay biglang inasbaran ng malakas na suntok.

Sigaw sa sakit si Romano.

Nagkukukot ang kalooban na nahiga na ang babae …

Nakatalikod sa lalaki …

Inis na inis namang sige ang himas ng binata sa nasaktang betlog.

“Kuh … babae ka talaga! Kung nabasagan ako … it’s your lost not mine!” yamot na sabi ni Romano.

“Letse ka!” galit na mura ng babae sa asawa pero sa isip na lamang.

Nang mawala ang kirot ng yagbuls, muling nahiga si Romano at ipinagpatuloy ang pagtulog.

Tanghali na nang magising ang lalaki …

Naunang magising sa kanya si Charlene at inihahanda na ang masarap na almusal na ideniliber ng boy ng otel.

“Bumangon ka na riyan at mag-almusal na tayo!” nakasimangot na tawag ng babae sa asawa.

Namimigat ang katawan na bumangon si Romano.

Naupo sa harapan ni Charlene …

Dinampot ang tasa ng mainit na kape at bahagyang humigop …

Masarap …

Iba ang lasa sa pangkaraniwang kape.

Mahal naman kasi.

“Tinulugan mo ako sa unang gabi ng ating kasal. Wala ka na siguro ngayong masasabi.
Nakapahinga ka na nang husto. Dapat na magdoble kayod ka ngayon. Bayaran mo ang utang mo kagabi,” pormal na sabi ni Charlene sa asawa.

Sa halip na sagutin ang sinabi ng babae, idinampi ni Romano ang isang kamay sa leeg.

“Parang masama ang pakiramdam ko,” sabi niya.

“Letse ka! Ang dami mong arte! Ang tunay na mandirigma sa kama, kahit may sakit o may sugat, pagdating sa dyudyugan ay hindi marunong umatras!” galit na sabi ng babae sa lalaki.

“Di subukan natin!” sagot ni Romano para matigil ang pagbubunganga ni Charlene.

Tamilmil na nagsimulang kumain ng una.

Walang kurap na nakatingin sa kanya ang asawa.

Maya-maya’y nagsimulang mangilid ang luha niya sa mga mata.

“Bigla kang nagbago. Noong hindi mo pa ako nakukuha, ang sipag-sipag mo. Kahit ayaw ko na, sige ka pa nang araro. Pero ngayong mag-asawa na tayo, binabalewala mo na ako,” naiiyak na sabi ni Charlene.

Napatigil sa pagsubo si Romano …

“P-Pasensiya ka na. I’m not feeling well talaga. Hindi ko kayang mag-perform nang maayos.
Mabibitin ka lang,” paghingi niya ng paumanhin sa asawa.

Hindi sumagot si Charlene. Tuloy ang pag-iyak. Hindi siya nagda-drama lang. Totoong sama ng loob ang ipinakita niya kay Romano. Itutuloy

loading...

About Gwenn

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply