MGA SILAT SA SAHIG (Ika-anim na labas)

“NANG gabing dumating ay naghanda ako para sa gagawin sa akin ni pareng Yosak.

Maaga kong pinatulog ang aking anak matapos ang maagang hapunan. Mahangin ang paligid mguni’t dala ng mainit na pakiramdam ay nakuha kong maligo. Matapos maligo ay nagmuni-muni ako habang nakaupo sa bangko ng aming kubo. Nangangasim ang pakiramdam at nanunubig na naman ang aking hiyas sa kasabikan.

Suot ko ang panibagong sayang lampastuhod at nang sa gayon ay matatakpan at hindi maaaninag si Yosak sa kanyang gagawin sa akin.

Hindi na rin ako nagsuot pa ng salawal para sa malayang pagdaiti ng bunganga at dila ni pareng Yosak sa aking hiyas.

Planado ko na ang lahat para sa aming gagawin. — POG POG POG — May patampal na tunog sa silong ng sahig. “ Yosak,,? “ sabik kong tanong sa mahinay na tinig. “Ako nga mare ano na ba?” Sagot tanong ni Yosak sa mahinay ding tinig.

“Sandali lang pare.” napapalunok kong tugon kasabay ang halos iglap na pagtayo mula sa bangko. Nagtuloy na muna ako sa maliit naming silid ng aking anak at kinuha ang palagian naming nilalarong baraha.

Habang lakad palapit sa may silat na kinaroroonan ni Yosak ay kunwa kong binabalasa ang baraha. Tumapat ako sa butas ng sahig at nakita ko roon ang nakatingalang si pareng Yosak.

Nginitian ko ito at ano pa at ito ay nagawa ko pang tuksuhin sa pamamagitan ng pagtapat ko sa butas ng pabukaka ang mga paa.

Kitang-kita ko ang pagmulagat ng mata ni Yosak sa silong ng sahig.

“Ano ba mare sabik na ako hoy.” usal tinig nito.

“Lalo naman ako hintay ka lang at baka may tao pa sa labas.” tugon ko.

Muli akong naupo sa bangko sa may bintana at muli ay nagbalasa sa pasamano nito.

Mabuti na lang dahil “Hoy Elang magsosolitaryo ka na naman ano?” Tanong ng nagdaang kakilala. “Oo, magpapaantok lang.” pigil ang hingal kong sagot. Naghintay pa akong muli ng makailang daan ng mga tao at nang maipalagay kong wala nang daraan ay agad kong isinara ang pinto ng kubo. Naupo ako sa sahig ngunit hindi ko muna itinapat ang puwit sa silat na kinaroroonan ni pareng Yosak.

Sa nanginginig na kamay at hingal na paghinga ay inilatag ko ang baraha sa sahig sa porma ng larong solitaryo. Matapos ito ay ang pagbuhaghag ko ng aking saya patakip sa malaking silat ng sahig. At doon ay itinapat ko na rin habang pasalampak na umupo sa mismong butas ng sahig.

Todo sabik na ako sa gagawin namin ni Yosak at alam kong gayundin ito dahil sa nauulinigan kong malalim nitong paghinga sa ilalim ng kubo.

Hindi pa natitingki ang aking hiyas nguni’t ramdam ko na ang masaganang panunubig nito. Naramdaman ko na lamang ang pagdaiti ng mga daliri ni Yosak sa aking bulaklak.

“Oooooooooooh unggh Yosssaaak hahhh sigeee,” sabay sa iri at impit kong usal.

Inalis nito ang kamay sa aking ari at lalo akong nanabik dahil alam ko, kasunod na nito ang aking pinananabikan. Ang bagay na hindi basta nagagawa sa akin ni Ador ko at ito ay ang walang pangingiming pagkain sa aking kaselanan.

“Huuunggh ohhh sige sak, gawin mo na pliiiiis.” samo ko rito.

Nguni’t hindi pala ngasab, bagkus ay tungki lang ng dila nito ang pinasayad sa aking biyak at inapuhap ang naninigas ko nang tinggil. Dahil sa kiliti at todong sabik ay pilit kong idinidiin ang aking harap sa kanyang bunganga para ako’y masagad. Pero sadya yatang tinutukso ako ng loko at mandi’y dinuduran ito.

“Yossssak plis lamunin mo naaa.” mangiyak-ngiyak ko nang hiling. At doon nga ay idinaiti na nito ng buong lapat ang dila sabay ang pagbuka ng bunganga at sinimulan itong hithitin.

Ibayong sarap ng pakiramdam ang aking naramdaman, napakahusay talaga nito. Lalo na akong nagkaluka-luka nang isabay nito ang pagsalat ng mga daliri sa bukanang laman ng aking hiyas.

Doon ay tuluyan na akong natuliro at di’ na malaman kung paano ipupusisyon ang katawan sa sahig. Itutuloy

About Gwenn

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply