MGA SILAT SA SAHIG (Ikawalong labas)

NANGYARI ang kami ay makaipon sa madaling panahon at nakapagpakongkreto ng bahay.

Hindi man ito tapos ng lubos ay puwede na rin itong tirhan at alam ko na sa darating pang panahong ilalagi ni Ador ko sa ibang bansa ay matatapos ito. Dito na rin kami nanahan ng aking anak kasama ang aking ama’t ina.

Ang aming dampa ay naroon pa rin at isa pa ring maliit at matikas na kubo. Noon naimungkahi ni tatang.

“May maayos na rin lang naman kayong bahay e, kailan mo naman ipagigiba ang inyong kubo ha Estela?” nag-isip ako sa sinabi ng aking ama. “A e ‘wag muna po ‘tang, iaabiso ko muna ke Ador” sabi ko.

Pero sa katotohanan ay ayaw ko lang talagang mawala ang kubong nagbibigay daan para mapawi ang kati at libog ng katawan. At si Yosak hindi ko na matitikman ang pagpapala ng kanyang bibig sa aking kaselanan. At nangyari na ito nga ay isinangguni namin kay Ador nguni at umayaw man ito ay nahinuhod ko rin itong ‘wag ipagiba dahil sa maganda kong rason.

“Dito tayo nakabuo ng magandang pamilya at dito isinilang ang ating mahal na si Helga.” Sa dahilang ito ay napapayag ko ang lahat. Naisip ko noon ano kaya at nangyaring ang aming dampa ay nagiba? Ah sadyang napakalaking kawalan para sa akin.

Ang kubo pa namang ito ang magsisilbing instrumento para aking matikman ang luwalhati ng kasarapan sa seks.

At si pareng Yosak, siya ang pumupuno ng lahat ng ito. Siya na nagtitiyaga sa kagat ng lamok at kati sa silong ng kubo. At maisip ko pa lamang ang ako’y kanyang kainin ay sapat na para magtubig ang aking kaselanan, bagay na hindi ginagawa sa akin ng tunay kong asawa. Narito nga ako ngayon sa kubo at matamang nakatitig sa mga silat ng sahig. Kailan kaya muling dadalaw si Yosak para ang pu_e ko’y kanyang pagpalain.

Minsan nga ito ay nagtatampo dahil ako lamang ang siyang nagpaparaos. at siya ay naiiwan sa ilalim upang magsariling sikap. Hindi ko siya masisisi, ang aking sinisisi ay ang sitwasyon.

Wala  s’yang mapagdaraanang lugar upang makapasok sa kubo nang walang makakakita sa aming mga kapitbahay kundi sa likod lamang ng aming dampa. Ang sabi ko naman ay mabuti narin ang ganoon at ayokong tahasang magkasala kay Ador ko. “Sapat na siguro ang ganito pareng Yosak…ibig na ibig ko mang pasukin mo ako pero sa aking baluktot na palagay ay tahasan ko nang yuyurakan ang dangal ni Ador kung mangyayari ang ipasok mo sa akin ang iyong ari.” Nasabi ko noon kay pare.

Minsang isang dapithapon ay ang balitang nagbigay sa akin ng alalahanin. Dumating sa amin si Yosak at may dalang balita.

”Mga kaibigan magandang balita. Malapit nang magbalikbayan si Pareng Ador. Maaaring alam na ito ni Mareng Estela pero may isa pang magandang balita. Isa o dalawang buwan mula ngayon, ako ay makakalipad na rin.

At take note ha, iisang lugar ang trabaho namin ni Ador.

“Ha? Aalis si Yosak? Ang balik ni Ador ay alam ko pero ang lilipad paalis ni Yosak ay hindi.” nasabi ko.

Ewan at kung bakit labis akong nag-aalala sa nabanggit ni Yosak. Naisip ko, may mawawala sa akin. Lumilipas ang mga araw at ‘di man lang nagtiteks si Yosak sa akin.

Hirap na rin ako sa labis na pananabik. May araw noon na halos hindi na ako makatiis sa nararamdamang pangangasim sa sabik sa seks.

Hindi ko man nagagawa ay ako na ang tumawag kay Yosak para magparamdam sa pangangailangan ko sa kanya.

Nasabi ko “Magpunta ka ngayong gabi. Kailangan ko ang iyong dila at bunganga.”

Parang ayaw pa nito nang una dahil sa giit nitong ako ay pasukin sa hiyas. “Basta magpunta ka na lang dito at tingnan natin kung may paraan.” nasabi ko na lamang. Itutuloy

About Gwenn

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply