ROOM FOR RENT (Ikatatlong labas)

“Sa totoo lang, kahit uminom ka ng Viagra o ng iba pang gamot, kung talagang wala ka ng lapay, hindi na talaga titigas ang ari ng lalaki.” Anang Almar.

Tama, Mang Sebyo. Napag-aralan namin yan sa school. Ang taong may malalang diabetes,
wala na rin ganang makipag-sex.” Sabat ni Mara
“Sabihin n’yo nga sa akin ang sikreto, Mang Sebyo. Kasi, nakikita ninyong normal ako.Malakas ang katawan, may kahinaan po ako sa sex. Kusang lumalambot kapag nasa laban. Minsan naman, madali akong labasan. Kahit pigilan ko, ilang urong sulong lang, labas na. Madalas maibitin ko simisis. Papaano ang gagawin ko. Nakita n’yo naman ang asawa ko.
Maganda di po ba? Baka maisipan nitong kumaliwa.”

“Iyan ang huwag mong gagawin, Mara. Lalo kayong magkakaporoblema. Iba ang buo ang samahan ng mag-asawa. Tingnan mo kami ni Mang Sebyo ninyo. Kahit ganyan yan, inspirasyon ko naman siya sa paghahanapbuhay. Kasi noong kalakasan niya, hindi siya nambabae.Naipatikim niya sa akin ang ginhawa. Natikman kong magkaroon ng mga alahas sa katawan. Ibinibigay niya ang lahat ng suweldo niya sa akin at ako lang ang nagbibigay sa kanya kapag kailangan niya ang pamasahe at panigarilyo. Ako ang pinaghahawak ng pera.
Yun nga lang, naubos din sa pagpapagamot ko sa kanya ang naipon namin. Pero okey lang sa akin yon. Ang mahalaga, nakita ko ang kanyang katapatan. Kaya naman sinusuklian ko ng katapatan.”

Sa sinabing iyon ni Aling Moring,  hindi na sila nagpilit na alamin kung ano ang sikreto ni Mang Sebyo.

Kaya nang makapagsolo na sina Almar at Mara sa inuupahang kuwarto, ang mag-asawang Sebyo at Moring ang naging paksa ng kanilang usapan.

“Ano sa palagay mo, Mara. Tutoo ba ang sinasabi ni Aling Moring na may sikreto si Mang Sebyo kung bakit tumatagal sa sex?”

“Sa tingin ko, nagsisinungaling sila. May lalaki bang malala na ang sakit na diabetes ay tatayo pa ang ari. Kahit sino ang tanungin mo. Walang magsasabi na may tigasing lalaki sa sex na may sakit sa diabetes lalo na kung malala na.” tugon ni Mara.

“Tama ka, may nakausap nga ako, dahil may sakit sa diabetes, kahit ang mga gamot na iniinom na pampatigas, hindi na tumatalab.” Pag-ayon ni Almar.

“Tama, nakita mo naman si Mang Sebyo. Putol na ang paa. Ibig sabihin, acute na ang diabetes niya. Tiyak na nagsasaksak na iyan ng insulin.” Ayuda naman ni Mara.
Pero sandaling katahimikan. Medyo nag-isip ng malalim si Mara. Habang nagmumuni-muni si Mara, sinabi ni Almar.

“Pero bilib ako sa samahan nila. Sweet na sweet sila.”

“Dahil nga sa naging tapat ang lalake sa simula pa lang.” mabilis na tugon ni Mara sa sinabi ni Almar.

“Parang nagpaparinig ka?!”tanong ni Almar.

“Talaga, kapag hindi ka naging matapat, kahit hindi ka pa napuputulan ng paa, lalayasan kita.”

“Huwag naman, kaya nga nakita mo, sinisikap kong maging mabuti sa iyo. Hayaan mo, lahat ng suweldo ko, pati sideline ko, ibibigay ko sa iyo.” Pag-amo ni Almar.

“Alam mo, Almar…hindi lang pala matigas na pag-aari ang nakakapagpalibog sa isang babaeng tulad ko. Yung sinabi mong yan, nalibugan ako. Ang sarap ng sinabi mo. Parang gusto kong magpayari sa iyo ngayon.”

“Pano ba  yan, pagod ako. Baka mabitin ka.”

“Hwag mong intindhin na mabitin ako. May sarili akong daliri. Kaya kong ituloy. At ngayon, hindi ako mahihiyang panoorin mo ako habang gumagawa ako ng paraan sa sarili ko. Basta nagkakaunawaan tayo. Kahit hindi na ako magkulong sa banyo.” Itutuloy

loading...

About Gwenn

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply