Bukod sa 34 namatay, 21 iba pa ang sugatan, 16 sa kanila ay nasa kritikal na kalagayan.

Lumalabas na galing sa Dak Lak ang bus at patungo sana ng Ho Chi Minh City nang maaksidente.

Inaalam pa ng awtoridad ang sanhi ng aksidente.

Kinilala ang biktima na si Beben Arias, 22.

Sa imbestigasyon, lumalabas na isang lalaki na sakay ng motorsiklo ang basta na lang naghagis ng granada sa bahay ng biktima na ikinasugat ni Arias.

Hinala naman ng awtoridad na resbak ang motibo sa krimen nang malamang nagkaroon ng kaaway si Arias nitong nakaraang linggo lamang sa hindi pa malamang dahilan.

Kinilala ang patay na si Nicolas Quinio, 77, nasagasaan ng truck na minamaneho ng isang Fernando Cantiller, ng Tagum City.

Nabatid na matapos ma-confine ng halos isang buwan sa ospital at bawian ng buhay nitong Abril 29, ay hindi pa rin maipalibing ng kanyang pamilya si Quinio dahil sa kawalan ng pambayad sa punerarya.

Lumalabas na umabot na sa P135,000 ang bayarin ng pamilya dahil hindi pa rin inilalabas ng pinagkakautangan ding pagamutan ang death certificate ng biktima.

Nakatakda namang ituloy ng pamilya Quinio ang kaso laban sa drayber na nauna nang nangakong tutulong sa gastusin kaya pumayag silang makalabas ng kulungan.

Ito ang ulat ng Pagasa, dahil na rin sa nakitang tail-end of the cold front sa Northern at Central Luzon habang intertropical convergence zone naman sa Mindanao.

Dahil dito, makararanas ang lahat ng pabugso-bugsong pag-ulan sa Luzon at Mindanao partikular sa hapon at gabi.

Agad na isinailalim sa receivership ng Philippine Deposit Insurance Corporation (PDIC) ang nasabing rural bank na may 14,099 hawak na accounts, habang may total deposit liabilities sa P363.44 million.

Nabatid na ang New Rural Bank of Tagkawayan ay may walong sangay sa Candelaria, Sariaya, Calauag at Lucena City sa Quezon at San Juan at Rosario sa Batangas.

Ang nasabing bangko ang pinakahuling nagsara kasunod ng kasasara lamang na Export & Industry Bank.

Maaga kong pinatulog ang aking anak matapos ang maagang hapunan. Mahangin ang paligid mguni’t dala ng mainit na pakiramdam ay nakuha kong maligo. Matapos maligo ay nagmuni-muni ako habang nakaupo sa bangko ng aming kubo. Nangangasim ang pakiramdam at nanunubig na naman ang aking hiyas sa kasabikan.

Suot ko ang panibagong sayang lampastuhod at nang sa gayon ay matatakpan at hindi maaaninag si Yosak sa kanyang gagawin sa akin.

Hindi na rin ako nagsuot pa ng salawal para sa malayang pagdaiti ng bunganga at dila ni pareng Yosak sa aking hiyas.

Planado ko na ang lahat para sa aming gagawin. — POG POG POG — May patampal na tunog sa silong ng sahig. “ Yosak,,? “ sabik kong tanong sa mahinay na tinig. “Ako nga mare ano na ba?” Sagot tanong ni Yosak sa mahinay ding tinig.

“Sandali lang pare.” napapalunok kong tugon kasabay ang halos iglap na pagtayo mula sa bangko. Nagtuloy na muna ako sa maliit naming silid ng aking anak at kinuha ang palagian naming nilalarong baraha.

Habang lakad palapit sa may silat na kinaroroonan ni Yosak ay kunwa kong binabalasa ang baraha. Tumapat ako sa butas ng sahig at nakita ko roon ang nakatingalang si pareng Yosak.

Nginitian ko ito at ano pa at ito ay nagawa ko pang tuksuhin sa pamamagitan ng pagtapat ko sa butas ng pabukaka ang mga paa.

Kitang-kita ko ang pagmulagat ng mata ni Yosak sa silong ng sahig.

“Ano ba mare sabik na ako hoy.” usal tinig nito.

“Lalo naman ako hintay ka lang at baka may tao pa sa labas.” tugon ko.

Muli akong naupo sa bangko sa may bintana at muli ay nagbalasa sa pasamano nito.

Mabuti na lang dahil “Hoy Elang magsosolitaryo ka na naman ano?” Tanong ng nagdaang kakilala. “Oo, magpapaantok lang.” pigil ang hingal kong sagot. Naghintay pa akong muli ng makailang daan ng mga tao at nang maipalagay kong wala nang daraan ay agad kong isinara ang pinto ng kubo. Naupo ako sa sahig ngunit hindi ko muna itinapat ang puwit sa silat na kinaroroonan ni pareng Yosak.

Sa nanginginig na kamay at hingal na paghinga ay inilatag ko ang baraha sa sahig sa porma ng larong solitaryo. Matapos ito ay ang pagbuhaghag ko ng aking saya patakip sa malaking silat ng sahig. At doon ay itinapat ko na rin habang pasalampak na umupo sa mismong butas ng sahig.

Todo sabik na ako sa gagawin namin ni Yosak at alam kong gayundin ito dahil sa nauulinigan kong malalim nitong paghinga sa ilalim ng kubo.

Hindi pa natitingki ang aking hiyas nguni’t ramdam ko na ang masaganang panunubig nito. Naramdaman ko na lamang ang pagdaiti ng mga daliri ni Yosak sa aking bulaklak.

“Oooooooooooh unggh Yosssaaak hahhh sigeee,” sabay sa iri at impit kong usal.

Inalis nito ang kamay sa aking ari at lalo akong nanabik dahil alam ko, kasunod na nito ang aking pinananabikan. Ang bagay na hindi basta nagagawa sa akin ni Ador ko at ito ay ang walang pangingiming pagkain sa aking kaselanan.

“Huuunggh ohhh sige sak, gawin mo na pliiiiis.” samo ko rito.

Nguni’t hindi pala ngasab, bagkus ay tungki lang ng dila nito ang pinasayad sa aking biyak at inapuhap ang naninigas ko nang tinggil. Dahil sa kiliti at todong sabik ay pilit kong idinidiin ang aking harap sa kanyang bunganga para ako’y masagad. Pero sadya yatang tinutukso ako ng loko at mandi’y dinuduran ito.

“Yossssak plis lamunin mo naaa.” mangiyak-ngiyak ko nang hiling. At doon nga ay idinaiti na nito ng buong lapat ang dila sabay ang pagbuka ng bunganga at sinimulan itong hithitin.

Ibayong sarap ng pakiramdam ang aking naramdaman, napakahusay talaga nito. Lalo na akong nagkaluka-luka nang isabay nito ang pagsalat ng mga daliri sa bukanang laman ng aking hiyas.

Doon ay tuluyan na akong natuliro at di’ na malaman kung paano ipupusisyon ang katawan sa sahig. Itutuloy

MULA

Sa pamumuno ni Mayor Elvino Balicao Jr., pinasimulan din ng Wao ang Solid Waste Management nito na pinaboran ng ilang environmental groups bilang pinaka-modelo sa pagresolba sa usapin ng basura. Ika nga ng isang residente ng Wao, matagal nang bawal magtapon ng basura kung saan-saan lang mula pa noong 2006.

Sinimulan ang mga proyekto ni Mayor Balicao Jr.

Sa pagbisita ni OIC Regional Governor Mujiv Hataman noong Huwebes, ipinaliwanag ni Mayor Balicao ang mga sistemang kanilang ginamit gayundin ang blueprints ng pagsasaayos ng nasabing munisipyo. Isang mountain resort ang itinatayo ng munisipyo sa ibabaw ng bundok na humigit-kumulang sa 500 msl (meters above seal level) na binubuo ng isang olympic-size na pool at dalawang mini jacuzzzi-style pools.

Mahigit apat na oras ang biyahe mula sa ARMM compound sa Cotabato City papunta sa bulubundukin na bayan ng Wao. Sa kanyang talumpati, sinabi ni Gov. Hataman na hindi dahilan ang layo para makita at maihatid ang mensahe ng kanyang administrasyon sa kanyang mga nasasakupan lalo pa’t ang usapin ay pagtugon sa pangangailangan ng mga residente ng Wao.

“Hindi ko kailangan ang dami ng bodyguards para puntahan ang mga liblib na lugar dito sa ARMM dahil alam ko na kakampi ko ang mga tao sa pagsulong ng mga reporma sa ating rehiyon,” pagdidiin ni Hataman nang tanungin ito sa kawalan ng pulis na escort sa pagbisita sa Wao.

Ipinamahagi ni Gov. Hataman ang Integrated Patents Rights sa highland settlers bilang pagkilala sa role nila sa pangangalaga sa kabundukan sa pamamagitan ng isang simpleng seremonya na dinaluhan din ng ilang upisyal ng Wao at ng ARMM. Ang mga nagawa ng Wao para iangat ang antas ng pamumuhay ng mga residente ay dapat gayahin ng mga munisipyo at lungsod sa ARMM , ayon kay Hataman.

-0000-

Nagsimula ang panunungkulan ng mga RLA members matapos na manumpa sila sa harap ni PNoy sa Malacañang kamakailan. Pero teka, paano kaya tatanggalin ng mga naupong assemblyman at assemblywoman ang mga negatibong marka na dala ng naunang RLA members? Sa umpisa pa lang, umugong na ang balita na isang RLA member ang nagbalak na bilhin ng tig-P2 milyon ang boto ng kanyang mga kasama para lamang iboto siyang Speaker.

Hindi lang daw natatapos dito ang kaniyang plano dahil nag-mobilize din daw ito ng mga pulitiko gaya ni DILG Sec. Jesse Robredo at Sen. Francis “Chiz” Escudero para kumbinsihin si OIC Regonal Governor Mujiv Hataman na tulungan siyang mahalal.

Sa kasawiang palad, minalas itong RLA member at nahalal bilang Speaker si Atty. Rasul Mitmug Jr. ng 1st district ng Lanao del Sur.

Si Atty. Mitmug ay anak ng babaeng nakita na nakasuot ng burqa na nakikipagkamay kay PNoy sa Malacañang at umani ng kritisismo dahil diumano sa isa itong security threat.

“Sweet revenge o swift justice” ba ito?

FINALLY

Sympathizing with the PhilPost employees, Father Reyes led the protest run of four organizations composed of private citizens and government employees on Tuesday, May 8, dubbed as “Takbo ng mga Karterong Pinoy at Pamilya” to denounce the Anomalies, Crimes and Excesses (ACES) of postmaster general and former Bulacan Governor Maria Josefina Mendoza dela Cruz.

The protest run commenced at the Manila Central Post Office and culminated at Malacañang Palace with Father Reyes hand-carrying a letter addressed to President Aquino signed by the heads of the PhilPost Rank-and-File Employees Association, Inc. (PRAFEA), PhilPost Workers Union (PWU), Alab ng Mamamahayag (ALAM-PhilPost Chapter), and COURAGE.

A few days thereafter, on Friday, May 11, Father Reyes officiated the Holy Mass at the Quezon City Central Post Office at NIA Road, Barangay Piñahan, Quezon City.

The same mass called for the immediate ouster of PMG dela Cruz.

In the letter to President Aquino, new complaints against PMG dela Cruz were expressed.

The complainants prayed that the President considers appointing a new Post Master General “with strong character, with values and principles, integrity, unblemished profile, not a traditional politician, God-fearing, with proven track record in the public or private service and with passion and concern to the workers and the mailing public.”

A welcome development for the complainants was the report—though unconfirmed by this columnist—that Virgie Paz, who has been PhilPost Resident COA auditor for years, would be served a six-month suspension. This report, according to my sources, was articulated to them by officers from the CoA Central Office.

YAN

Ang slogan na ito ang ginagamit ng Pangulo sa paglalarawan sa tunay na kalakaran sa gobyerno kaya ang bansa ay ‘di makalipad sa rurok ng tagumpay.

Ayon kay PNoy, ang ‘baluktot na daan’ ang naging kagawian ng maraming opisyal ng pamahalaan na tahakin kaya ‘di umuunlad ang bansa.

Ang katiwalian ay nagkalat kahit saan – pribado man ito o pampublikong ahensya.

Ang pera ay ‘di sa kaban ng bayan, kundi sa bulsa ng mga korap ang pinatutunguhan.

Isang halimbawa ng naliligaw na landas na ahensya  ay ang Bureau of Customs. Mula noon, hanggang ngayon ang korapsiyon ay kaliwa’t kanan.

Nakaw dito, nakaw doon ang mga natatalagang opisyal ng ahensyang ito kaya ang taunang target na collection ay ‘di naisasakatuparan.

Ito’y dahil nga ang pera na dapat sa kaban ng pamahalaan mapunta ay sa mga bulsa ng mga korap na opisyal at kawani ang binabagsakan.

Iba’t ibang pamamaraan ang isinagawa ng mga nakaraang administrasyon, pero nariyan pa rin ang problemang katiwalian sa Aduana.

Ang sistema ng tinatawag na palakasan ay isang dahilan kaya nananatili ang katiwalian sa ahen-syang ito ng gobyerno.

Klasikong halimbawa ay ang pagbabalik ng isang nagngangalang ‘Joey Y’ sa kanyang puwesto matapos itong tanggalin ng Office of the Ombudsman dahil sa katiwalian.

Si ‘Joey Y’ na malapit sa dating Pangulong Gloria Arroyo, ayon sa ating customs insiders ay ‘sikretong’ naibalik sa posisyon at nag-hahasik na naman umano ng lagim sa BOC.

Ang pamahalaang Aquino ay masidhi ang hangaring mawalis na ang mga tiwali sa BOC para mabago na ang kalakaran sa ahensyang ito.

Pero sa kabila ng mga  ginagawa ni Comm. Ruffy Biazon ay nananatili ang smuggling, lagayan at kung ano-ano pang kalokohan sa waterfront.

Kailangan sigurong maging matigas si PNoy sa pagharap sa mga tiwali riyan sa BOC.

Nararapat sigurong gumamit na siya ng kamay na bakal.

Unahin mo na, Ginoong Pa-ngulo, ang pagpapatalsik kay ‘Joey Y.’

DON

Recto, who is one of the few brilliant senators the republic has ever had, was ahead of his time. Using a nationalist paradigm to analyze the issues of his day, Recto perceived the inherent weakness of the government’s foreign policy that he tried to warn the leaders of his day about the folly of adopting a policy based on dependency to foreign support.

Unfortunately Recto’s word of caution went unheeded as it fell on deaf ears, a tragedy which we as a nation are still suffering from.

On April 17, 1951 Recto delivered a haunting speech entitled “Our mendicant foreign policy” where he pointed out the dangers of not having an independent foreign policy, one that is based on begging the United States for assistance.

Recto eloquently said: “Unable to defend ourselves against foreign aggression, we have not only weakened ourselves further with domestic strife but also given cause and provocation for attack. We have become war-mongers without armies, by making boastful challenges, threats and denunciations.

But what is beyond comprehension is that, having fought three wars for our independence, we have surrendered it without a fight; and while vociferating about the reality of our national freedom, we have acted as if we did not want it or believe in it. We are tied to the dollar without having any dollars. We continue to be dependent upon the American market without having retained any permanent right of access to it. We continue to be equally dependent upon American protection without any real guarantee that it will be timely and adequately extended.

…..The first objective of our government must be peace, for, as a small and weak nation, it is to our prime interest to explore with patience and sincerity every avenue of honorable and enduring settlement by negotiation and mutual concessions.

If war must come, it must not be of our own making, either directly or indirectly.

“Note the applicability of the speech to our present condition, especially our dispute with the People’s Republic of China and our current relation with the U.S., that without knowing who authored it or when it was delivered there is no way to know that it was written 61 years ago. It is relevant indeed.

Our nation is in a critical juncture and the choices that President Benigno Simeon Aquino III will make would determine whether our nation would continue its tragic journey to self destruction or take a path to independence and prosperity.

Aquino could learn a lot from Recto if only he would devote less time to the impeachment trial of Supreme Court Chief Justice Renato Corona and his love life.

* * *

Does boredom wear you down or is there just a nagging feeling that you want to get away from the metropolis and be with mother-nature?

Then go and visit Bato Springs in barangay San Cristobal, San Pablo City. Located at the foot of the mystical Mt. Banahaw, Bato Springs is just one hour and 30 minute drive from Manila. You have a spacious parking space that could even accommodate tourist buses and first class amenities for all your business and pleasure needs.

For more information call Ms. Elaine Garchitorena at 0495620976 or (0916)372-3926.

* * *

For those who would like to comment please visit www.facebook.com/tagapaglingkod.